در تاریخ نویسی ها و تاریخ گوئی های معاصر و روز کارشناسان حکومتی و برخی گروههای اپوزوسیون همواره از کودتاها و توطئه ها و تهاجمات غرب و انگلیس و ایالات متحده آمریکا گفته و نوشته می شود. بررسی مسائل اساسی تاریخ معاصر ایران چون تاریخچه تجزیه سرزمین های ایرانی، تجاوزات مکرر به خاک ایران، تشکیل گروهکهای وابسته، مکتبهای تفرقه افکن، اشغال نظامی، فشار به دولتهای ایرانی، غارت منابع اقتصادی، جاسوسی و ترور بدون در نظر گرفتن نقش بزرگ روسها در دوره های تزاری و کمونیستی و فدراتیو کنونی ناقص و یکسویه خواهد بود. بدون اینکه بخواهم نقش کشورهای استعمارگر دیگر را در این مسائل کمرنگ کنم خاطر نشان می نمایم که روسها در بسیاری از مسائل مصیبت بار تاریخ معاصر ایران همواره پا به پای انگلیسها بوده اند و پس از ورود ایالات متحده امریکا به میدان سیاست منطقه و ایران یکی از سه قطب اصلی این دخالتگری باقی مانده و بعد از خروج ایالات متحده پس از انقلاب57 از ایران به قطب اصلی این میدان تبدیل شده اند. ذکر یک نمونه از این تحلیل های تکراری از سوی گروههای ملی و چپ و مذهبی خالی از لطف نیست. این گروهها وجود مستشاران نظامی آمریکایی در ارتش ایران دوره پادشاهی پهلوی دوم را نشانه وابستگی دستگاه وقت و شخص محمدرضاشاه به ایالات متحده آمریکا می دانند ولی خرید مجتمع عظیم ذوب آهن آریامهر(اصفهان) را نشانه وابستگی به شوروی نمی دانند و از کشف سازمان افسران حزب توده در دل ارتش شاهنشاهی ایران سخنی به میان نمی آورند.