فراموش نميتوان كرد،ولي جنايت را بايد بخشيد و يا جانيان را براي تحقق عدالت بايد محاكمه كرد؟

حميد حميدي

hamid.rhamidi@gmail.com

شب پرستاني كه پس از قتل عام زندانيان سياسي در سالهاي 1360- 1367 از خفيه گاه اوين و گوهر دشت بيرون آمده بودند، شكار در شهر را آغاز كردند و اين سرفصل قتل هاي زنجيره ايست. دستاني كه طناب دار را در شوفاژخانه زندان اوين بر گردن فرج الله ميزاني (صاحب   كتاب"حماسه داد") انداختند و  مترجم سياسي تاريخ ايران "پورهرمزان" را به دار كشيده بودند، در پس كوچه هاي تهران و اصفهان و مشهد، امثال پوينده، سعيدي سيرجاني، مختاري، ميرعلائي، زال زاده، فروهر، تفضلي، مجيد شريف و... را شكار كردند. دانش و فضيلت را شكار كردند تا چپاول و غارت آلوده به خرافات را به تقدس تبديل كنندتا بتوانند خشونت و كشتار را تضمين كنند.