خودخواهی ٬ خودستائی ٬ خود شیفتگی ٬ خودبزرگ بینی ٬ خودپسندی ٬ خودپرستی و... دردهایی هستند که در وجود بسیاری از سیاسیون ایران چه حاکم چه اپوزسیون قرار دارند و کسانی که دچار این دردهایند نمی توانند دردهای ملت ایران را درمان کنند. سروده زیر از شادروان محمد رضا میر زاده عشقی است که در نکوهش این خوهای حیوانی سروده است:

جهان را دائما این رسم و این آئین نمیماند

اگر چندی چنین ماندست٬ بیش از این نمیماند

بچندین سال عمر ٬ این نکته را هر سال سنجیدی

که آن اوضاع دی ٬ در فصل فروردین نمیماند

همانگونه که آن اوضاع دیروزی نماند امروز

بفردا نیز این اوضاع امروزین نمیماند

ببین امروز مردم را ٬ بخون یکدگر تشنه

که دیری نگذرد ٬ کاین عادت دیرین نمیماند

بیاید روزگار صافی و صلح و صفا روزی

بجان دوستان آنروز ٬ دیگر کین نمیماند

همانا خوی حیوانیست٬ این «آئین خودخواهی!»

اگرانسان شوند این خلق ٬ این آئین نمیماند

مگو یاسین بود ٬ در گوش این خلق خر ٬ آوازم

که گر آدم شوند ٬ از اصل این یاسین نمیماند

تو در این خلق عامی ٬ عارفی گر زانکه اینان را

تمیزی شد حنایت ٬ نزد کس رنگین نمیماند